20.2.13

DE PERFECTE ZATERDAGAVOND



The broken circle breakdown stond al een hele poos op het must-watch lijstje. Maar door scriptiestress en drukte op de werkplek van het vriendje kwam het er maar niet van om ervoor naar het filmhuis te gaan. Afgelopen zaterdagochtend stond ik op mijn trein te wachten om naar mijn werk te gaan toen het vriendje WhatsAppte of ik het gezellig vond om die avond ergens een hapje te gaan eten en alsnog naar de film te gaan. Daar hoefde ik natuurlijk niet lang over na te denken.

Het hapje eten werd sushi. Dat had ik dus nog nooit op en ik vond het stiekem zelfs wel een beetje spannend. Het is natuurlijk ontzettend hipperdepip om het te eten, maar ik gaf tot dan toe altijd de voorkeur aan een lekkere Mexicaanse of Italiaanse hap. De zorgen bleken voor niets te zijn. Ik dacht dat sushi altijd alleen maar rijst en vis was, maar boy was I wrong. De eerste de beste garnaal die ik in mijn mond stak bracht me regelrecht terug naar het strand van Thailand. Goddelijk. En zo kwamen er nog vele heerlijke hapjes. Wat blijkt, sushi is eigenlijk net tapas. Ja, ik ben misschien wat laat met deze 'ontdekking', maar genoten hebben we wel ;-).

Daarna zijn we doorgelopen naar het filmhuis. Ik vind het altijd lastig om iets over een film te vertellen zonder meteen het hele verhaal te verklappen. Wat ik je wel kan vertellen is dat ik tranen met tuiten gehuild heb om deze prachtige Belgische film. Het is een erg verdrietige film, dus wanneer je geen zin hebt in een zwaar verhaal raad ik je de film niet aan. Maar mocht je hier nou wel voor open staan dan moet je meteen de agenda van je plaatselijke filmhuis checken. Het is een wonderschone film.

Ik vind het wel altijd weer bijzonder dat 'wij' in Nederland dit gewoon niet kunnen en ze in het eerste het beste land naast ons films van deze kwaliteit kunnen opleveren. Prachtige geacteerd, mooie beelden, sterk verhaal. Ja, daar kunnen 'wij' in Nederland nog een puntje aan zuigen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten