19.4.13

WEER THUIS



Eindelijk, eindelijk, eindelijk! Ik ben weer thuis. Na een dikke week griep, een klein weekje logeren bij mijn ouders en wat 'huis op orde breng'-daagjes heb ik nu dan eindelijk de tijd gevonden om weer eens wat te bloggen. Aangezien de laatste keer dat ik blogde alweer in februari was (jongens wat vliegt de tijd toch!) mag dat ook echt wel weer eens. Mijn hoofd stroomt over met plannen. Plannen om die scriptie af te ronden (echt, echt, echt waar), gezond te eten, te beginnen met sporten, een baan te zoeken, lekker veel te bloggen, m'n kledingkast uit te ruimen, de zolder op te ruimen (want die dozen staan er nog steeds onaangeroerd, oeps), nog meer te bloggen en vooral te genieten van de kleine dingen des levens. Het zijn geen plannen waarvan je van schrik van achterover slaat, maar het zijn wel plannen waar ik nou al zo lang mee loop dat ik er nu toch echt eens werk van moet gaan maken. Deze blog vormt daarbij een mooie stok achter de deur. Alles wat ik ook maar enigszins de moeite van het bloggen waard vind gaat hier komen (be warned). The good, the bad en (waarschijnlijk iets te vaak naar mijn zin) the ugly.

Om in ieder geval met iets 'goods' te beginnen wat totaal helemaal niets met de rest van deze post te maken heeft: de nieuwste clip van Lana del Rey. Lana beschrijft zichzelf als 'the gangsta Nancy Sinatra' en als je geen idee hebt wat dat betekent dan raad ik je aan (naast het feit dat het gewoon een heerlijk nummer is) de clip eens te bekijken. Het is een cover van het nummer Summer Wine van Nancy Sinatra en Lee Hazlewood. Het vriendje van Lana neemt de rol van Lee op zich en doet dat in zijn geheel niet onaardig.



Ach, ik ben dol op Lana. Vorig jaar heb ik haar mogen bewonderen op Rock Werchter. Een dik half uur heb ik compleet gefascineerd naar haar gekeken. De manier waarop ze het podium op werd begeleid. Haar stem (waar dus echt niets mis mee was!). Haar haar. Haar nagels. Haar kleine dansbewegingen. De band die haar begeleidde. De klassieke achtergrondbeelden (zoals je gewend bent uit haar clips). En vooral het moment dat ze toenadering zocht met het publiek. Heel even leek ze best een normale popster. Tot ze een kus op haar hand kreeg. Interessant om te zien hoe ze heel nonchalant deze hand schoon veegde aan haar broek. Niet opvallend, maar voor mij alles zeggend. Een zeer fascinerend meisje. Naar mijn idee vol issues. Maar muziek maken, dat kan ze.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten